Conceptuele ideeën moet je niet voorleggen aan de doelgroep, want dan kun het ‘dood pre-testen’. Althans dat wordt vaak gezegd door creatieven. Marketeers daar en tegen willen wel graag dat de commercial, advertentie of nieuwe merknaam getest wordt. Logisch want marketeers willen de zekerheid dat met het geïnvesteerde geld de doelstelling wordt bereikt. Maar kan een consument wel over een naam of ander creatief concept oordelen? Enerzijds denk ik dat het interessant is om van te voren te weten hoe iets opgepakt of (niet) begrepen wordt. Maar zoals ogily liet liet optekenen “I notice increasing reluctance on the part of marketing executives to use judgment; they are coming to rely too much on research, and they use it as a drunkard uses a lamp post for support, rather than for illumination.??? .
Deze week kwam ik op Adfoblog onderstaande YouTube film tegen. In dit filmpje is te zien hoe consumenten reageren op een ‘fictieve’ apple commercial die hetzelfde is als de wereld beroemde eerste commercial van Apple in 1984. Deze commercial is maar 1 keer (betaald) uitgezonden tijdens de superbowl. Wel heeft de film daarna veel freepublicity gekregen en was de commercial nog vaak te zien tijdens reguliere tv programma’s.
Deze consumenten vinden het dus niks. Maar de vraag blijft zou je merknamen, commercials, advertenties en andere creatieve concepten moeten testen of niet? Wat vind jij er van?
Ik denk persoonlijk dat je sommige dingen wel zou moeten testen, maar als je vernieuwend, baanbrekend en ‘out of the box’ werk gaat testen, verwacht dan niet dat de consument dat meteen op pakt. Als de media de commercial van Apple niet besproken en daarmee uitgelegd had, dan vraag ik mij af of de gewone man het wel begrepen had. Erg? Nee, want voor de goed verstaander was de commercial te begrijpen en dat heeft er voor gezorgd dat het idee opgepakt en vertaald is.
Ik denk dat de consument in een setting waarin om zijn of haar mening gevraagd wordt sowieso al de neiging heeft een kritische houding aan te nemen waardoor de waarneming niet te vergelijken is met een onvrijwillige confrontatie met de uiting. Daar komt bij dat de consument bepaalde psychologische fenomenen die bij hem plaatsvinden niet zal kunnen beoordelen of duiden. We vinden de Cillit Bang advertenties allemaal reuze irritant en toch verkoopt het als warme broodjes. Een consument gaat niet zeggen: “Ik denk zeker dat ik onbewust beïnvloed wordt om naar de roze flacon op zoek te gaan en dat ik, ook al geloof ik geen fluit van die test met die munt, toch de voorkeur zal geven aan dit merk.”
Andere campagnes waarvan je gezworen zou hebben dat ze mensen beïnvloeden doen niks in de praktijk. De consument blijft uiteindelijk de enige die een campagne kan valideren of niet, maar niet in een éénmalige confrontatie. Het GEDRAG is uiteindelijk wat een concept valideert of niet.