In de Marketing Tribune van deze week staat een interview met Herbert van Hoogdalem. Hij reageert hierin op de speech van Peter van Zijp, de nieuwe voorzitter van de Art Directors Club Nederland (ADCN). Volgens Van Zijp zit er geen rock’-n-roll meer in in het vak zit. Dit statement en de reactie van Van Hoogdalem “zijn verhaal is achterhaald, slachtofferig en badinerend” zijn op zich nog niet zo interessant.

Wat mij wel opviel zijn pleidooi voor ondernemerschap. Hij zegt dat “marketeers zich veel meer als ondernemer zouden moeten gedragen. Run the business like you own it. Gewoon handelen alsof het je eigen geld is concentreer je op het merk dat je in handen hebt.” Ik ben het hier wel mee eens. Organisaties groeien het hardst als de medewerkers zich “eigenaar” van de organisatie voelen. Dat levert dedicated mensen op die zich inzetten voor het merk. Maar dat niet alleen, de investeringen die gedaan worden in marketing en communicatie zijn een stuk doelgerichter verwacht ik. Het is ook leuk werken met ondernemers en merkeigenaren, want je helpt de mensen zelf en niet hun broodheer.

Ondernemerschap staat ook dicht bij authenticiteit. Mensen (consumenten) merken dat verschil. Tijdens het tikken van dit stuk hoor ik op de achtergrond de Ziggo reclame. Deze zou niet ontwikkeld worden door een ondernemer. Te veel geld dat in een luchtkasteel wordt gepompt met als risico dat als je de ballon loslaat deze op de wind meegevoerd wordt naar onbekende oorden.

Herbert van Hoogdalem zegt daarover, “met ondernemers maak je leukere, betere en effectievere dingen dan in je eigen dicht getimmerde McCann-wereldje of op de zoveelste gang bij Unilever. Dus fuck de zekerheid van het leaseautootje. Fuck the winkeloppassers. Fuck de opportunisten, de ego’s, de luiheid en de lafheid. Overlevers zijn er al te veel. Zowel aan bureau- als aan klant kant. Het zou veel meer op leven en dood moeten gaan Al je bereid bent om te sterven voor je merk”.