Daarnaast schreef ik een column voor Sprout als reactie op het feit dat de OLM verpakking te veel op die van Heineken leek. Een gemiste kans van OLM.

Er zijn meer parallellen te trekken tussen het Louvre en Apple. Hoe geweldig een kunstwerk of merk ook is, het moet wel gezien worden en dat hebben zowel Apple als het Louvre goed begrepen. Beiden zijn steengoed in het creeren van iconen. Het Louvre doet dat letterlijk en heeft er voor gekozen om drie meesterlijke werken op een voetstuk te plaatsen en te verheffen tot de iconen van het Louvre. Deze topstukken hebben een centrale plek gekregen in de ruimte. Ik schreef daar al eerder eens over. Apple doet dat geweldig met het icoon Steven Jobs en de situatie van haar winkels, zoals op onderstaande foto van de ingang van de Apple Store op Fifth Avenue in New York.

Iconen van het Louvre:
Venus van Milo
De Venus van Milo staat centraal, op een verhoging in een grote langen gang en claimt daarmee de hele ruimte. Deze manier van presenteren zorgt ervoor dat bezoekers het topstuk, en de drommen mensen die er omheen staan, ver van te voren te zien zijn.

De gevleugelde godin Nike
Het beeld van de gevleugelde godin Nike staat op en hoog voetstuk op het midden van een mooie brede trapgalerij. Bezoekers kunnen het beeld daarom van verschillende kanten bekijken en kunnen bij het binnenkomen van de ruimte niet om het beeld heen. Het beeld wordt extra vergroot omdat het op boven aan de trap staat en daardoor nog meer hoogte krijgt.

Mona Lisa
Het derde meesterwerk, de Mona Lisa van Da Vinci heeft zelf een ruimte gekregen die speciaal ontworpen is om het schilderij goed uit te laten komen. Een top stuk en dat voor een schilderij dat misschien wel helemaal niet het mooiste of beste werk van Da Vinci is. Maar mede doordat het in 1911 op klaarlichte dag werd gestolen is rond het schilderij een mythe ontstaan die zijn status heeft vergroot. Iconen kun je creëren door mee te liften op gebeurtenissen.

Apple
Het vierde topstuk uit de collectie van het Louvre is het merk Apple. Een zeer goede keuze van Apple om juist in het Louvre haar eerste officiële Apple store te openen. Deze twee merken versterken elkaar zeer goed en zullen beiden profiteren van elkaars aanwezigheid.

Succes is een keuze

De dag werd voorgezeten door Tom van ‘t Hek die ook het thema introduceerde. In zijn presentatie vergeleek Van ‘t Hek de keuzes die studenten maken met die van topsporters. Ook topsporters moeten zelf keuzes maken om de top te bereiken. Een goede coach/trainer kan daarbij helpen, maar de sporter is daar toch zelf leading in. Het advies dat hij de studenten meegaf, is dat er heel veel mogelijk is als je maar wilt en de kansen voor jezelf ziet. Een mooi verhaal dat hij vertelde illustreert dit.

Tot 6 mei 1954 was niemand erin geslaagd de Engelse mijl te lopen onder de vier minuten. Het vorige record was 4.01.3 en was gelopen in 1945. Dus in 11 jaar was het niemand gelukt om onder de grens van de vier minuten te lopen. Er waren zelfs wetenschappers gepromoveerd op dit onderwerp. En deze genieën beweerden allemaal dat het onmogelijk was om op deze afstand onder de 4 minuten te lopen. Spieren zouden scheuren, botten breken en je hoofd ontploffen. Onmogelijk dus. Maar wat gebeurde toen de grens eenmaal verbroken was, toen renden in 11 jaar vele honderden mensen harder dan de 4 minuten en het record werd zelfs zes keer verbroken tot een tijd van 3.53.7. De vraag hoe het kan dat, nadat de magische grens van 4 minuten doorbroken is opeens heel veel mensen sneller zijn, is interessant. Het antwoord is even logisch als simpel. Navraag bij de hardlopers levert een eenduidig beeld op. Het antwoord van de hardlopers is “omdat het kan”. Mensen kunnen dus veel bereiken als ze weten dat het binnen handbereik is.

Merken en wat we daar van kunnen leren

De organisatie heeft mij gevraagd in mijn verhaal aan te sluiten bij het thema van de dag. De kortste verbinding is iets te doen met betrekking tot personal branding en zo kwamen we tot het thema ‘sterke merken en wat we daar van kunnen leren’.

In mijn presentatie ging ik in op de vraag wat een merk is en hoe je sterke merken ontwikkelt. Ik ben er van overtuigd dat je sterke merken ontwikkelt vanuit een stevig fundament. Dit fundament bestaat uit de combinatie van de strategische merkidentiteit, de verbale merkidentiteit (naam) en visuele merkidentiteit (design). Deze drie disciplines werken nog niet altijd goed samen, maar doen ze dat wel, dan heb je een stevig fundament voor het bouwen van een sterk merk. Als de disciplines echt samenwerken, dan komt strategie en creatie samen en ontstaat een creatieve strategie die een lange adem heeft en strategisch onderbouwd is, maar ook al op de korte termijn relevant kan zijn.

De basis van een merk is een goede positionering, die gebaseerd is op de authentieke competenties van de organisatie die onderscheidend zijn van de concurrentie en relevant voor de doelgroep. Doel van dit alles is meerwaarde creëren, wat resulteert in het feit dat je meer voor je product kan vragen of dat er een hogere winstmarge kan worden behaald.

In de presentatie heb ik een link gelegd met personal branding aan de hand van Obama. Al bijna geen persoon meer, maar toch een duidelijk voorbeeld en we kunnen ook veel leren van zijn social media strategie.

Een Franse vertegenwoordiger van McDonalds bevestigd het verhaal “Het logo met de gouden M blijft hetzelfde, maar de achtergrondkleur veranderd van rood naar groen. Dit volgt de evolutie van onze restaurant redesign strategie, en de integratie daarvan in hun lokale omgeving. Het merk is minder zichtbaar, maar beter geïntegreerd in het landschap.” De website van McDonalds Frankrijk is al volledig in het groen, inclusief het nieuwe logo.

De omkleuring is al begonnen in Frankrijk en zal in 2010 verder uitgerold worden in heel Europa. Dus ook Nederland zal straks groener kleuren als het aan McDonalds ligt, maar zoals Martien Heijmink op zijn blog al aangeeft is het voor Nederland ongeloofwaardig als je net op je vingers bent getikt door de Reclame Code Commissie, omdat in een reclamecampagne werd gezegd dat het vlees voor de hamburgers afkomstig is van koeien die buiten in de wei lopen. Dit is echter niet te bewijzen en daardoor misleidend.

Met een meer groene visuele identiteit en hopelijk ook een iets groener en smakelijker productaanbod kan het zich relevant en onderscheidend blijven in de markt. Ik ben benieuwd waar dit toe gaat leiden. Zou Ronald McDonald, de mascotte ook een nieuw outfit krijgen?

Via

De categorie waarin we iets plaatsen heeft een grote invloed op hoe mensen de fundamentele eigenschappen van iets beoordelen. De eigenschappen van de categorie geven aan wat we kunnen verwachten en ook hoe we de innovatie kunnen gebruiken. Afhankelijk van de aanwijzingen die gegeven worden door naam, vorm of inhoud kunnen mensen één zelfde ding in verschillende categorieën plaatsen.

Op het moment dat je een innovatie op de markt wilt brengen kun je hiervan gebruik maken. Dit betekent dat, door gebruik te maken van vergelijkingen, een verband te leggen is tussen de sterke punten van de innovatie en de verwachting. De connectie tussen het bekende en de innovatie kan onder andere gelegd worden door de naam. Het gaat daarbij niet om de merknaam, maar om de soort, of categorie naam. De naam die je geeft aan een bepaald product moet iets duidelijk maken over wat het product kan of doet.

Segway
Problemen met innovaties doen zich voor als mensen het niet in een categorie kunnen plaatsen. Dat gebeurde ook bij de introductie van Segway. Het is nog steeds niet helemaal duidelijk hoe we dit voertuig moeten noemen. Zelf hebben ze het over een ‘elektrisch aangedreven zelfbalancerend persoonsvervoermiddel’. Een hele mond vol. In de verschillende media kom je dan ook andere termen tegen, zoals yuppenstep en gemotoriseerde tweewielstep.
Het feit dat niet te duiden is wat het is en wat de eigenschappen van het vervoersmiddel zijn heeft er aan bij gedragen dat pas begin dit jaar een kamerbesluit genomen is over het toelaten van de Segway op de Nederlandse wegen.

Ondertussen zien we steeds vaker een Segway op de Nederlandse wegen, of op beurzen, maar er is nog steeds niet een echt gemakkelijke soortnaam voor bedacht. Het risico hiervan is dat de merknaam Segway kan verworden tot soortnaam.

Deze column staat ook op de Expertblog van Sprout.

De jongen zou ongerekend 30.000 euro van de multinational eisen omdat hij depressief is en psychische schade heeft opgelopen. Misschien moet hij zijn oude school, ouders en andere opvoeder ook maar voor de rechter slepen, omdat ze hem nooit hebben uitgelegd dat je niet alles letterlijk moet nemen.

Te gek voor woorden, maar ik ben benieuwd hoe dit afloopt. De rechtbank neemt het nogal serieus op en heeft de zaak aangehouden, omdat er eerst een forensisch onderzoek moet plaatsvinden naar de gelzeep, shampoos, deo’s en haargel van het merk. Wat zal daar de uitslag van zijn…

Via: Telegraaf.nl

]]> http://www.alef.nl/2009/10/je-moet-reclame-niet-altijd-geloven/feed/ 0 http://www.alef.nl/2009/09/naming-rules/ http://www.alef.nl/2009/09/naming-rules/#comments Wed, 09 Sep 2009 07:09:02 +0000 Alef http://www.alef.nl/?p=133 Het is al weer een tijdje geleden dat ik een tweetal artikelen schreef voor Sprout met daarin tien regels over naamgeving. Naar aanleiding daarvan heb ik een presentatie gemaakt voor het seminar Brand Rules. Deze presentatie heb ik onlangs ge-update en op slideshare heb gezet.

De presentatie is gemaakt voor het seminar Brand Rules en geeft een globale indruk van de tien regels. Mocht je naar aanleiding an het zien van de presentatie vragen hebben, aarzel niet om te reageren. Dat kan per mail, twitter of anderzijds.

Waarom slaagt SuitSupply waar andere kledingwinkels falen? Vier businessgeheimen van een topondernemer:

Afgelopen maand vond het seminar MarketingLive plaats. Dit jaar was het thema de balans tussen buikgevoel en feiten. De meeste sprekers kozen voor een feitelijke presentatie. We zagen per spreker tientallen slides voorzien van veel tekst, feiten en cijfers. Eén  spreker sprong er echter met met kop en schouder boven uit. Zijn presentatie duurde zes minuten en bestond uit een reeks foto’s van hun laatste reclamecampagne. Ik heb het over de topondernemer Fokke de Jong van SuitSupply.

Zijn verhaal begon memorabel, want voor een zaal vol marketeers begint hij zijn verhaal met de uitspraak: “ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hier doe. Jullie zijn van de theorie en modellen. Ik ben maar een simpele pakkenverkoper.” Aan de hand van een goed vraag- en antwoordgesprek met Theo van Vugt komen we toch een aantal van zijn uitgangspunten te weten. Deze uitgangspunten zijn een goede inspiratie voor elke ondernemer én marketeer.

Focus
SuitSupply verkoopt op een service gerichte manier kwaliteitspakken voor een goede prijs. “We zijn gefocust en dat ene ding willen we goed doen. Ik chargeer natuurlijk een beetje, maar het is wel zo. Als je groter wordt wil iedereen zich bezig houden met de positionering, strategie, marketing etc, maar dat hoeft niet! Het is wel hard werken en ik heb geen tijd voor vakantie. De twee jaarlijkse fotoshoots voor onze reclamecampagnes zijn mijn vakantie.”

Je koopt van de vent, niet bij de tent
De belangrijkste asset van een onderneming is het personeel. De mensen in de winkels maken het verschil, aldus Fokke de Jong. “Persoonlijk snap ik mensen in Maastricht niet. De klanten in de winkel niet, maar de medewerkers ook niet. Daarom moet je het de mensen uit Maastricht zelf laten doen. Als je er zomaar een paar zelfgetapte Amsterdammers bij zet gaat het mis.”
Of iemand een goedverkoper is en past binnen het team van een winkel is dus essentieel. Bij SuitSupply doen ze niet aan en een gewoon sollicitatiegesprek, maar ze zetten de sollicitant meteen in de winkel om mee te draaien en te zien hoe hij zijn werk doet. “Dan zie je snel genoeg of het wel of niet werkt. En als het blijkt dat het niet werkt, dan gaat hij er gewoon weer uit.“ Dit klinkt misschien hard, maar Suit Supply koestert het personeel waar ze potentie in zien en daarvoor hebben ze een tweejarige interne opleiding in sales. Deze opleiding besteedt aandacht aan stoffen, design, psychologie en daarmee geeft de organisatie ze tools om zelf goed te verkopen.

Meten is weten
Suit Supply kan door de omloopsnelheid van een winkel goed meten of een winkel succesvol is of niet. Daarnaast meten ze ook de klanttevredenheid. Als je een pak koopt wordt je e-mailadres gevraagd. Per email stellen ze de simpele vraag of de klant goed behandeld is. “En natuurlijk stellen we ook de vraag of we hun op de hoogte mogen houden van nieuwe aanbiedingen”.
Ook als het gaat om de volgende collectie moet je veel onderzoeken, maar ook dat moet je zelf doen. Fokke de Jong kijkt altijd om zich heen en stelt zichzelf de vraag waarom een potentiële klant niet een pak van hun draagt. Als hij voor zaken of privé in de kroeg staat kijkt hij altijd om zich heen om nieuwe trends en veranderingen in kleding op te sporen. Dit koppelt hij terug om te kijken of ze hier iets mee kunnen. Maar daarnaast is het ook gewoon stelen “Het design is 80 procent stelen. Je kijkt wat er in Milaan in de schappen hangt, maar ook als ik ergens een biertje drink kijk ik om mij heen om te zien wat mensen dragen.” Aldus Fokke de Jong.

Doen, durf en lef
Het belangrijkste leer punten van deze dag is dat je gewoon dingen moet doen. Dit is iets wat bij marketeers nog wel eens ontbreekt. Er wordt te vaak vanuit het Excel sheets gedacht en te weinig vanuit ‘gut feeling’.

(Column voor de Sprout Expertlog)

Kies de topstukken
Het museum is groot (160.106 m²) en je kunt er wel een weekend doorbrengen zonder je te vervelen. Zoveel tijd hadden wij niet, dus namen we de ‘guided-tour’. Met een koptelefoon op je hoofd, langs de drie topstukken van het Louvre. Erg leerzaam en tijdens het luisteren en zien van alle kunststukken realiseerde ik mij dat ik langs een aantal werken werd geleid die pas echt een status kregen nadat ze uit de collectie waren gelicht en op een speciale plek waren gezet. Drie meesterstukken die tijdens de rondleiding extra aandacht krijgen. Een van die topstukken is het beeld Venus de Milo. Dit standbeeld kreeg in de 19de eeuw veel belangstelling en faam door haar schoonheid én dankzij de propaganda van de Franse overheid. De directeur van het Louvre graaf de Forbin was namelijk zeer opgetogen met het standbeeld, want Frankrijk was al een tijdje op zoek naar een meesterwerk uit de Klassieke periode, aldus Wikipedia. Dit heeft er allemaal voor gezorgd dat het beeld haar status heeft gekregen. De huidige bestuurders van het Louvre hebben hier van geleerd en runnen het museum nog op deze manier.

Het Louvre positioneert zichzelf en haar collectie scherp en samen met de glazen piramide als ingang en icoon is het kunststukje compleet. Ik was onder de indruk van hoe het Louvre zich op deze manier presenteert.

Creëer iconen
Positioneren is kiezen. Ik heb het al eens eerder in een van mijn columns naar voren laten komen, want je kunt niet alles vertellen over je bedrijf, product of museum. Zeker een museum zoals het Louvre, dat vele topstukken in haar bezit heeft.
Bij een goede positionering kies je iets van je identiteit of collectie dat je op de voorgrond zet. Het Louvre doet dat letterlijk en heeft er voor gekozen om drie meesterlijke werken op een voetstuk te plaatsen. Te verheffen tot de iconen van het Louvre. Deze topstukken hebben een centrale plek gekregen in de ruimte. De Venus van Milo staat centraal, op een verhoging in een grote langen gang en claimt daarmee de hele ruimte. Deze manier van presenteren zorgt ervoor dat bezoekers het topstuk, en de drommen mensen die er omheen staan, ver van te voren te zien zijn. Het zelfde hebben ze gedaan met het beeld van de gevleugelde godin Nike. Dit beeld staat op en hoog voetstuk op het midden stuk van een mooie brede trapgalerij. Bezoekers kunnen het beeld daarom van verschillende kanten bekijken en kunnen bij het binnenkomen van de ruimte niet om het beeld heen. Het beeld wordt extra vergroot omdat het op boven aan de trap staat en daardoor nog meer hoogte krijgt.
Het derde meesterwerk, de Mona Lisa van Da Vinci heeft zelf een ruimte gekregen die speciaal ontworpen is om het schilderij goed uit te laten komen. Zoals ook tijdens de tour wordt uitgelegd is dit misschien wel helemaal niet het mooiste of beste stuk van Da Vinci of andere schilders uit die tijd. Al is het schilderij is door de mysterieuze glimlach wel fascinerend. Mede doordat het in 1911 op klaarlichte dag werd gestolen is rond het schilderij een mythe ontstaan die zijn status heeft vergroot. Het boek en de film ‘de Da Vinci code’ hebben ook weer bijgedragen aan de status van het schilderij.

Iconen van nu
Het Louvre plaatst dus een aantal werken centraal in haar tentoonstelling en laat dezelfde stukken, en de glazen piramide in haar communicatie een centrale rol spelen. Op die manier heeft het Louvre zijn status als groots museum verstevigd. Veel van de topstukken hebben op zichzelf al een mythische status en dragen het museum voor een groot gedeelte. Ook merken uit onze tijd creëren iconen die een merk kunnen dragen. Ga maar eens na hoe Apple haar iconen, zoals de iPod, Macbook Air en iPhone in de markt zet. Dit zijn de meesterwerken van Apple en zij worden op een vergelijkbare manier gepresenteerd. Kijk maar eens naar de presentatie van de iPod en de mythische kracht die Steve Jobs dit apparaat meegeeft.

Elke ondernemer kan iets leren door het bezoeken van het Louvre. Geniet van het museum en leer hoe je iconen creëert en je organisatie door middel van die iconen positioneert.

Bij een volgende column wil ik iets meer ingaan op het onderwerp positionering aan de hand van het net verschenen boek van Rik Riezebos en Jaap van der Grinte – Positioneren, stappenplan voor een scherpe positionering

Common en Microsoft hebben beiden iets met het jaartal 85. Het resultaat van de samenwerking reflecteert beiden merken op een bepaalde manier aldus Common en 1985 is daarin wel cruciaal. Dat is het jaar waarin Microsoft Windows lanceerde en Common bracht zijn eerste rap plaatjes uit. Daarmee is 1985 als uitgangspunt voor de collectie genomen.

De samenwerking is geïnitieerd door Crispin Porter + Bogusky’s, maar heeft een leuke lijn shirt opgeleverd die afgelopen week in New York is gelanceerd.

De Softwear lijn is een geslaagde actie om Microsoft iets hipper en cooler te laten zijn/lijken. De lijn staat dicht bij de geschiedenis van het merk en gebruikt het nerdy imago op een positieve manier. Wat mij betreft een goede actie en vele malen beter dan de I’m a PC filmpjes, want daarbij werd teveel gekeken naar Apple.
Via

Via: marketingfacts.nl

Vandaag mailde Erwin Wijman dat hij door Amsterdam.inc van AT 5 was geïnterviewd over zijn boek De Bedrijfsnamenfabriek. Voor dit boek heeft hij ook gesprekken met mij gehad. In het boek staan een aantal trends van de afgelopen jaren. Daarnaast staan er een aantal valkuilen benoemd.

Erwin Wijman stipt in het stukje ook het punt van de domeinnamen aan. “Mensen claimen een domeinnaam en denken daarmee een goede merknaam te hebben.” Maar niets is minder waar. Laat je domeinnaam niet leading zijn voor je bedrijfsnaam. Zoekmachines zijn vele malen belangrijker dan de domeinnaam. Zorg daarom dat je door je met je naam (en eventueel toevoeging) goed vertegenwoordigd wordt in de belangrijkste zoekmachines. Een domeinnaam kan ook voorzien worden van een toevoeging, dan wordt het beter dan als je met de naam gaat googelen, zoals bijvoorbeeld zoook deed.

Voor welke bank zou jij bellen??

Wat mij wel opviel zijn pleidooi voor ondernemerschap. Hij zegt dat “marketeers zich veel meer als ondernemer zouden moeten gedragen. Run the business like you own it. Gewoon handelen alsof het je eigen geld is concentreer je op het merk dat je in handen hebt.” Ik ben het hier wel mee eens. Organisaties groeien het hardst als de medewerkers zich “eigenaar” van de organisatie voelen. Dat levert dedicated mensen op die zich inzetten voor het merk. Maar dat niet alleen, de investeringen die gedaan worden in marketing en communicatie zijn een stuk doelgerichter verwacht ik. Het is ook leuk werken met ondernemers en merkeigenaren, want je helpt de mensen zelf en niet hun broodheer.

Ondernemerschap staat ook dicht bij authenticiteit. Mensen (consumenten) merken dat verschil. Tijdens het tikken van dit stuk hoor ik op de achtergrond de Ziggo reclame. Deze zou niet ontwikkeld worden door een ondernemer. Te veel geld dat in een luchtkasteel wordt gepompt met als risico dat als je de ballon loslaat deze op de wind meegevoerd wordt naar onbekende oorden.

Herbert van Hoogdalem zegt daarover, “met ondernemers maak je leukere, betere en effectievere dingen dan in je eigen dicht getimmerde McCann-wereldje of op de zoveelste gang bij Unilever. Dus fuck de zekerheid van het leaseautootje. Fuck the winkeloppassers. Fuck de opportunisten, de ego’s, de luiheid en de lafheid. Overlevers zijn er al te veel. Zowel aan bureau- als aan klant kant. Het zou veel meer op leven en dood moeten gaan Al je bereid bent om te sterven voor je merk”.

Toen we net Schiphol uitgereden waren kwam de conducteur langs om onze kaartjes te controleren. Alles ging goed, totdat de conducteur bij de desbetreffende mevrouw aankwam. Haar kaartje heeft ze namelijk niet afgestempeld en daar krijgt ze terecht een boete voor. Maar toen begon haar klaag “gezang???. Want ze had dit kaartje vanmorgen om acht uur gekocht en “dan snap je toch wel dat ik dat vandaag ga gebruiken???. De vrouwelijke conducteur legde in begrijpelijke taal uit dat het kaartje pas geldig is als het afgestempeld is, maar het kwartje viel niet. Mevrouw boos en vol onbegrip.
De conducteur gaat door met het uitleggen en uitschrijven van de boete en geeft zelfs aan hoe ze kan voorkomen dat ze een hoge boete moet betalen. Wat een service t.o.v. een “zwartrijder???.

Waarom schrijf ik dit? Omdat de NS vaak in een slecht daglicht staat en ook ik baal wel eens, want ben niet altijd op tijd waar ik moet zijn. Toch heb krijg ik steeds meer sympathie en bewondering voor de conducteur, want je krijgt al dat gezeur en gezemel wel over je heen. Ik was extra getriggerd, omdat ze afsloot met “Ik doe gewoon mijn werk, maar ik wil er wel voor u zijn???. Dit laatste zei ze er bij omdat ze de mevrouw wel enigszins begreep en dus aangaf hoe ze dit het gemakkelijkst kon doen ivm terug krijgen van geld en niet verkrijgen van boete. Maar ze boodt de mevrouw ook een privé zit plek aan omdat deze ondertussen in tranen zat te klagen dat alles de laatste tijd zo tegen zat.

De zwartrijdende mevrouw zette zichzelf helemaal voor schut toen ze wederom met haar vriendin ging bellen (in de stilte coupe) “Het is geschift dat het überhaupt bestaat. Je zou ze moeten ontslaan en Femke Halsema bellen om er iets aan te doen.??? “Je kunt naakt door de trein lopen. Dat kan wel, maar als je, je kaartje te vroeg koopt….??? Daarna liep ze al pratend naar het halletje, omdat ze misschien ook wel doorkreeg dat ondertussen bijna de hele coupe het hoofd al eens haar richting op gedraaid had.

Ik heb geen idee wie hier de schuldige is, de NS omdat ze niet iedere klant persoonlijk uitleggen hoe het reizen met een trein werkt en hoe je, je hoort te gedragen. Of toch de mevrouw…

Deze week kwam ik op Adfoblog onderstaande YouTube film tegen. In dit filmpje is te zien hoe consumenten reageren op een ‘fictieve’ apple commercial die hetzelfde is als de wereld beroemde eerste commercial van Apple in 1984. Deze commercial is maar 1 keer (betaald) uitgezonden tijdens de superbowl. Wel heeft de film daarna veel freepublicity gekregen en was de commercial nog vaak te zien tijdens reguliere tv programma’s.

Deze consumenten vinden het dus niks. Maar de vraag blijft zou je merknamen, commercials, advertenties en andere creatieve concepten moeten testen of niet? Wat vind jij er van?

Ik denk persoonlijk dat je sommige dingen wel zou moeten testen, maar als je vernieuwend, baanbrekend en ‘out of the box’ werk gaat testen, verwacht dan niet dat de consument dat meteen op pakt. Als de media de commercial van Apple niet besproken en daarmee uitgelegd had, dan vraag ik mij af of de gewone man het wel begrepen had. Erg? Nee, want voor de goed verstaander was de commercial te begrijpen en dat heeft er voor gezorgd dat het idee opgepakt en vertaald is.